Yatağına dön hemen.
Komuta uymaya çalıştım ama hareket edemedim. Ona döndüm ve tek söyleyebildiğim " Korkuyorum..." oldu," o yataklarda yatanlar ölü... Yatağıma gidemem" Ve sözlerim yerini hıçkırıklara bıraktı.
Hemşirenin cevabı sert oldu." Dinle" dedi," delirmek istiyorsan, başkasının vardiyasında delir. Benimkinde degil. Şimdi derhal yatağa."
Her şey ne kadar da boştu. Artık içinde bulunduğum hayatın bir parçası olduğumu hissedemiyor ve insanlardan uzaklaştıkça kendimi daha da yalnız hissediyordum.