Hakkında
Marjorie Perloff, ABD'de şiir alimi ve eleştirmenidir.
Günümüzde İngilizce olarak yazılmış çağdaş, modern ve öncü şiir ve şiirleri ve şiirleri eleştiren eleştirmenlerden biri olan Marjorie Perloff, dijital şiirden felsefeye kadar çeşitli konularda çok sayıda kitap, makale ve makale yayımladı ve çalışmaları birçok dile çevrildi. Portekizce, İspanyolca, Slovence, Almanca ve Fransızca dahil diller. Bir sonraki ilk üç kitap bireysel poets- ele WB Yeats içinde, Rhyme ve Yeats Şiirinde Anlam (1970), Robert Lowell Şiirsel Art (1973) ve Frank O'Hara içinde, Ressamları arasında Poet (1977; yeni baskısı 1997). Yayınlanması ile Cage için Rimbaud: Belirsizlik Poetikası (1981 )birçok baskıdan geçen bir kitap, avangard sanat akımlarının ve mirasçılarının geniş bir araştırmasını başlattı. Gibi Koleksiyonları Fütürist Moment: Avant-Garde, Avant-Guerre ve Kopma Dili (1986; yeni baskısı, 1994) de dahil olmak üzere ve bir düzineden fazla müteakip kitaplar, Orijinal olmayan Genius: Yeni Yüzyılda Diğer Yoluyla Şiir ( 2011), avangardın siyaset ve estetiğinin, modernist ve postmodernist yinelemelerden geçtiği gibi gözetleme hesapları sunuyor. Radikal Bir Sanat: Medya Çağında Şiir Yazma (1992), dijital şiir ve 21. Yüzyıl Modernizmini inceleyen dersliklerde kullanılmıştır.(2002), Modernist Yaşamın bir manifestosu. Perloff ile yapılan önemli görüşmeler Yeni Bir Anahtarda (2014) Şiirsel olarak yayınlanmıştır .
Perloff'un diğer birçok kitabı, Wittgenstein Ladder'de (1996) felsefe çalışmaları içerir ; Craig Dworkin ile birlikte yönettiği Şiirin Sesi / Şiirin Sesi'nde (2009) ses ve kayıt teknolojilerinin poetiği; ve kültürel anı Viyana Paradoksu (2004).
Perloff, Washington DC'deki Oberlin College, Barnard College ve Amerika Katolik Üniversitesi'nde eğitim gördü. Emekli olmadan önce Stanford Üniversitesi'nde Sadie D. Patek İnsani Bilimler Profesörü olarak görev yaptı. Ayrıca Güney Kaliforniya Üniversitesi'nde Florence Scott Profesörü Emerita'dır. 2009 yılında Oxford Üniversitesi'nde Weidenfeld Avrupa Edebiyatı Profesörü olarak görev yaptı ve yakın zamanda Pekin Modern Diller Üniversitesi'nde Onursal Yabancı Profesör olarak seçildi. Hem Anglo-Amerikan hem de Karşılaştırmalı bir bakış açısıyla hem medya hem de görsel sanatlar üzerine, 20. ve 21. yüzyıl şiirleri ve şiirleri üzerine dersler veriyor ve yazıyor. Times Literary Supplement ve The Washington Post
dergilerinde süreli yayınlar yapan çok sık bir eleştirmen oldu.tüm büyük bilimsel dergilere ve ABD, Avrupa, Asya ve Latin Amerika üniversitelerinde ve festivallerinde birçok büyük üniversitede ders vermiştir.
Perloff'un pek çok onur ve ödülü Guggenheim Vakfı, Beşeri Bilimler için Ulusal Yardımlaşma ve Huntington Vakfı'ndan arkadaş gruplarıdır. Stanford Humanities Centre'ın Danışma Kurulunda görev yaptı ve 2006'da Modern Dil Derneği Başkanıydı. Amerikan Fen Edebiyat Akademisi ve Amerikan Felsefe Derneği üyesidir. 2008 yılında Bard Koleji'nden onur derecesi aldı ve Pennsylvania Üniversitesi'ndeki Kelly Yazarlar Evi özel bir sempozyum ile onurlandırdı; Bu 2012 sempozyumuna yapılan bireysel katkıların çok çeşitli bir kısmı çevrimiçi dergide yayınlandı.Ceket 2.
Ünvan:
Eleştirmen, Yazar
Doğum:
Avusturya, 28 Eylül 1931
Okurlar
1 okur beğendi.
10 okur okudu.
1 okur okuyor.
17 okur okuyacak.
1 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Kafiye ve SerbestlikAlıntı
Aldington’un bahsettiği doğal akış yaşadığımız hayata öylesine dayalıdır ki konuşmada tutturduğumuz ritim doğada -esasında evrende- bir kuvvet olarak ritmin ufak bir tezahürüdür yalnızca. Güneşin nabzı, dalgaların gelgiti, ışığa göre yaşayan varlıklar olarak uykumuzu etkileyen günlük (sirkadiyen) ritimler tabi olduğumuz ritimlerin sadece bir kısmıdır. Esasında ritim dediğimiz şey insan hayatının yeter değilse de gerek şartı olabilir zira embriyonun kalbi yaratıldıktan 18 ila 21 gün sonra atmaya başlar; bu noktada pompalanacak kan yoktur, kalbin hizmet edeceği herhangi bir işlev yoktur fakat atış durursa embriyo ölür. Peki, ritmin sözdizimle ne alakası var? Aldington’un yazdığı türde bir cümlenin kendine özgü mensur bir ritmi vardır ve bu ritim insanın tabi olduğu bütün ritim tecrübelerinden doğuyor olmalıdır fakat sözdizimin doğal ritmin temelini teşkil etmesi için bir neden yoktur ortada. Aldingon ve Pound gibi erken dönem serbest vezin savunucularının yaptığı gibi ritmi ölçüden özgürleştirmeyi ummak, doğayla idealden ziyade gerçek bir ilişkiye dönmek demektir. Fakat bu durum yine de pek o kadar özgürlük anlamına gelmemiştir zira doğal ritimler de var olduğumuz her yerde olumsal kuvvetler olarak işler; rüzgârın estiği yerden birden çıkagelir ve ciğerlerimizin nefes aldığına, kalbimizin attığına emin olduğumuz sürece bizi alır bir yerlere götürür.
Esasında, şiirde ses, anlamın karşısında bir alternatif teşkil etmekten ziyade başlı başına anlamı aktarmaktadır. Leonard Bloomfield’in ileri sürdüğü üzere “insanoğlunun konuşmasındaki farklı sesler farklı anlamlar ihtiva eder.” Jan Mukarovksy da aynı fikirdedir: “Ses bileşenleri, yalnızca anlamı duyulara taşıyan araçlar değildir; bu bileşenler başlı başına anlamlı bir mahiyete sahiptir.”
Reklam