Dünyada yaşamak üzere evrimleştiğimizden hayatlarımız bize düzen yanılsaması verir.
Bu yanılsama, birilerinin bize göz kulak olduğuna ikna eder bizi.
Ama evimizden, yani ait olmak üzere evrimleştiğimiz yerden çıktığımızda, gerçeği görürüz. Evrenin asıl doğasının düzen ya da anlam değil.
Kaos ve umursamazlık olduğunu.
Umursamaz bir evrende sahip olduğumuz tek şey, yazı tura oynarken arada bir kazanma umududur. Şansımızın yaver gitmesi umudu.