Descartes "düşünüyorum, o halde varım" derken, birçok kişinin sandığı gibi "düşündüğüm için varım" demek istememiştir. O, var olduğunun kesinliğini düşünerek, aslında kuşku duyarak anladığını söylemiştir.
Ancak fenomenler dünyasındaki var olan nesneler bizim onlara dair tasarımlarımızla özdeş değillerdir. Çünkü fenomenler dünyasındaki tasarımlar daima eksik ve yaklaşıktır. Sonuç olarak, bizim gerçek varlıklar hakkındaki bilgimiz hiçbir zaman tam ve kesin olmayacaktır. Dolayısıyla matematiksel varlıklar matematikçinin zihninde mi varlığa kavuşurlar? Cevap evet ise farklı matematikçilerin zihinlerinde neden hep aynı matematik kurgulanmaktadır? Neden tüm matematikçiler birbirinden habersiz aynı matematiksel sonuçlara ulaşıyorlar? İki şairin aynı şiiri yazması imkânsızken nasıl oluyor da matematikçiler bunu başarabiliyorlar?