Necvan Derviş

Kudüs'ün Kapısında Kelimeler yazarı
Yazar
7.5/10
0 Kişi
4
Okunma
0
Beğeni
363
Görüntülenme

Hakkında

1978 Kudüs doğumlu, Filistinli şair. Arapça dokuz şiir kitabı yayımladı ve eserleri yirmiden fazla dile çevrildi. Nothing More to Lose (2014) ve Exhausted on the Cross (NYRB Poets, 2021) adlı kitaplarının İngilizce çevirisini yayımlayan New York Review Books, onu “Arap dilinin en önde gelen şairlerinden biri” olarak tanımlamaktadır. İlk derlemesinin 2000 yılında yayımlanmasından bu yana, şiiri Arap dünyasında ve ötesinde Filistin mücadelesinin tümüyle kendine özgü bir ifadesi olarak selamlandı. En son Cilento Uluslararası Şiir Ödülü (İtalya, 2023) ve Sarah Maguire Ödülü (Birleşik Krallık, 2022) olmak üzere birçok uluslararası ödüle layık görülen Çarmıhtakiler Yoruldu adlı kitabı, 2022 PEN Çeviri Şiir Ödülü, Ulusal Çeviri Ödülleri, Derek Walcott Ödülü (ABD, 2022) için de kısa listeye kalmıştır. Şilili şair Raul Zurita, Çarmıhtakiler Yoruldu’ya yazdığı önsözde kitabı “Necvan Derviş şiiri ve günümüz yazınının zirve anları” olarak tanımladı. Derviş, Filistin ve Arap dünyasında çok sayıda kültürel, sanatsal ve medya projesinin eş kuruculuğunu ve yöneticiliğini yapmıştır. Kültürel gazetecilik alanında birçok kilit konumda görev alan Derviş, 2014 yılından bu yana Londra merkezli Arapça gazete Al Araby Al Jadeed’in baş kültür editörü olarak görev yapmaktadır. Kudüs’te yaşamaktadır.
Doğum:
Kudüs, 1978

Okurlar

4 okur okudu.
2 okur okuyacak.

Okur demografisi

Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam

Alıntılar

Tümünü Gör
Kutsal Cuma
Hristiyanların İsa Mesih'in çarmıha gerilişini ve Golgota'da ölüşünü andıkları gün.
Sayfa 149
HİÇ DURMADIK
Dönecek bir vatanım yok Kendisinden sürgün edileceğim bir vatanım yok Kökleri akan nehirde olan bir ağaç Aksa ölür Akmasa ölür. Ölümün yanağında, ölümün kollarında En iyi günlerimi geçirdim Her gün kaybettiğim vatanımı Her gün yeniden kazandım Herkesin bir vatanı vardı Benimki kayıpta çoğalan vatan Yitip yitip yinelenen Onun da kökleri benimkiler gibi suda Aksa kurur Akmasa ölür Gün ışığından bir nehirle akıyoruz ikimiz de Kadim yaralardan yükselen altın tozundan Hiç durmuyoruz Akıyoruz Bir kez dahi düşünmedik Buluşmak için durmayı. Kendisinden sürgün edileceğim bir vatanım yok Geri döneceğim bir vatanım da Ölürüm, durursam bir vatanda.
Sayfa 76·Kitabı okudu
Reklam
Reklam