Mezarımın başında durup ağlama
Ben orada değilim, uyumuyorum
Ben esen binlerce rüzgârın
Ben karın üstündeki elmas pırıltılarıyım
Olgunlaşmış tohumdaki güneş ışığıyım
Hafifçe yağan sonbahar yağmuruyum
Sabahın sessizliğinde uyandığında
Daireler çizerek uçan sessiz beyaz güvercinlerin
Hızla akan ruhunu yücelten koşuşturmasıyım
Gece parıldayan yumuşak yıldızlarım
Mezarımda durup ağlama
Ben orada değilim.
Ben ölmedim.