"Ben...4.090 kez intahar ederken, boynumda bir acı hissettim ellerim titriyordu. Bu yüzden bıçağı ıskalayıp acımı arttırırım diye korkuyordum. Solup giden azmim yüzünden, gereken ölüm sayım gitgide arttı. Ölümlerim uzadıkça, azmim daha da, soldu ve hareketlerim yavaşlamaya başladı. Yine de, asla affedemiyeceğim biri vardı. Onu affetsem yaşama dair hiçbir inancım kalmazdı. Umutsuzca yaşamak istediğimden, umutsuzca öldüm. Sonunda farkına vardım. Boynum ağrıyordu."
-kim gong-ja-