SÜKUNET
Gönlümü kapladı bir hüzün
Ezan sesi mi dışarıdan gelen
Yoksa sessiz saadettimin haykırışları mı?
Dudum, gördüm, bildim ben
Uzaklar yakın yakınlar bahtiyar olmadı
Sızım dinmedi kirpiklerim titrek
Gün bitmekte, mum ışığını yitirmekte
Ateş harlanmakta, kalemim içine sinmekte
Çare görünür mü ufuktan ağırırken tan yeri
Bir seda gelir mi uzaktan çırpınırken kalbimin orta yeri
Duydum çaresizliğim çare, derdim dermanım imiş
Gördüm uzaklar uzaklığınca yakın, sızladıkça sızım derman yakın imiş
Bildim titreştikçe kirpiklerim, gönlüm bahtiyar olmaya yakın imiş...