— Kitabları sevdiyini bilirdim, amma bu qədərini heç təsəvvür etməzdim. — Kitab rəfinə işarə edərək sözə başladı.
— Onların hamısını oxumusan?
— Əlbəttə ki, yox. Amma əksəriyyəti oxuduqlarımdı.
— Mənə hansı kitabı oxumağı məsləhət görə bilərsən?
Den ayağa qalxaraq rəfə yaxınlaşıb barmaqlarının ucu ilə kitablara toxuna-toxuna seçməyə başladı. Kitablara toxunduqca hardan gözlərini yumur, sanki onların əsrarəngiz abu-havasını daha rahat duymağa can atırdı. Hazırda o, tamamilə başqa, möcüzəvi bir aləmdə gəzirmiş kimi rəfin qarşısında addımlayır, hər kitaba ayrı-ayrılıqda toxunmağa çalışırdı. Elə bil, kitablar ondan inciməsin deyə onların hər birinə eyni dərəcədə diqqət yetirməli olduğunu bilirdi. Yalnız ana övladlarına bu cür nəvaziş göstərə bilərdi.