Türkler, savaş zamanında veya kırlara çıktıklarında pek çeşitli yiyecekler hazırlarlar, bunlar arasında sokak diliyle stopides [pekmez sucuğu] dedikleri bir tür sosis vardır. Bu, sosis uzunluğunda, birbirine [sicimle] tutturulmuş cevizlerle yapılır, sonra mum yapılıyormuş gibi sıcak şaraba [şerbete] batırılır. Sonra da üzüm şırasıyla [pekmezle] kaplanır, ama bir anda değil, bu işlem üzerinde azar azar tabaka oluşturacak şekilde birkaç defa tekrarlanır. Kimileri, çabucak kalınlaşsın diye buna un da eklerler. Aynı işlemi incir, badem, fındık ve diğer sert meyvelerde de yaparlar, bunlar şerbet uygulamasıyla kalınlaştırılır, bumbar sosisine benzeyen bir şekil alır. Bu tür sosisler, bu bölgede çok yaygındır ve yolcular için münasip bir yiyecektir.