Yine de tamamen yalnızlık içerisinde yaşamak kolay değildi. Aslında olabileceğim kişi benliğimin içinde,kuzeydeki kürklü bir boz ayı gibi,Afrika’nın ortasında kış uykusu rüyaları görüyordu.
Ölümden geriye ve bu esnada yabancılığı ortadan kaybolmuş bir dünyaya dönmüştüm. Sonunda evindeydim:Kendimi, şimdiye kadar asla hissettmediğim kadar evimde hissediyordum . Yeniden yaşıyordum ve artık kendimi bu yüzden ezik bulmuyordum .