Cevat bir monolog tutturur giderdi:
"Şimdiki yaşam kaçırılmayacak kadar değerlidir, başımıza gelen kötü olaylarda bile şimdiki anın değerini bilmek gerekir .
Yaşamı sevmek tüm canlıları sevmektir. Her şeyden önce yaratıldıkları için sevmek gerek. Hayvanlar, bitkiler, insanlar tümünü bağrıma basmak istiyorum. İçim neşe dolu yahu" diyerek noktalardı sözlerini.."