Hakkında
Osmanlı Suriyesi'nin incelenmesinde uzmanlaşmış bir Kanadalı tarihçidir . Université du Québec à Montréal'de ders vermekte ve İstanbul'daki Koç Üniversitesi'nde konuk profesör olarak çalışmaktadır . Araştırmaları Kuzey Suriye ve Güney Anadolu'daki Şii , Bedevi ve Kürt beyliklerine yoğunlaşmaktadır ve Cambridge University Press, Princeton University Press ve bir dizi akademik dergide yayınlanmıştır. Çalışmaları 2002'de Suriye Çalışmaları Derneği'nin en iyi tez ödülünü ve 2017'de Osmanlı ve Türk Çalışmaları Derneği'nin Fuat Köprülü Ödülü'nü kazanmıştır.
Almanca konuşan ve 1970'ten beri Québec'te yaşayan bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Stefan Winter, lise eğitimini Sainte-Foy'daki CÉGEP St.-Lawrence'da Ticaret alanında Diplôme d'études collégiales (DEC) derecesiyle tamamladıktan sonra Toronto Üniversitesi'nde ( Orta Doğu ve İslam Çalışmaları lisans derecesi , 1994), Erlangen Üniversitesi'nde ( Siyaset Bilimi yüksek lisans derecesi , 1996), Şam'daki Institut français d'études arabes'te , Ankara'daki Bilkent Üniversitesi'nde ve Chicago Üniversitesi'nde ( Tarih alanında doktora derecesi , 2002) eğitim gördü.
Okurlar
3 okur okudu.
6 okur okuyacak.
Okur demografisi
Kadın% 0.0
Erkek% 0.0
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Tarih boyunca, özelikle büyük bozkırların ve çöllerin bulunduğu Ortadoğu'da devlet inşası büyük ölçüde egemen gücün kırsalda yaşayan göçebe yerel nüfusu bünyesine alma ve mümkün olduğunda yerleşik düzene geçirme kabiliyetine bağlı olmuştur.
1623'e gelindiğinde Dürzi emir yine o kadar güç kazanmıştı ki Safed, Nablus ve Aclun sancakbeylikleri konusunda çıkan bir ihtilafta, Şam valisinin, Harfûşların, onların Yeniçeri müttefiklerinin ve bir tür bölgesel diplomatik devrimle yanları- na çektikleri Seyfoğullarının kuvvetlerini bozguna uğratmayı başardı. Vali esir alındı, Yunus Harfûş, Fahreddin'in dostu olan bir Bedevi tarafından yakalanıp Selemiye'de hapse atıldı, Baʻalbek Kalesi ve Bekaa'daki diğer kaleler ele geçirilip yerle bir edildi. Bu yüzden, Maʻnoğullarının (Şihabi müttefikleriyle birlikte) hem Kuzey Trablusşam'dan Kuzey Filistin'e kadar uzanan bölgedeki aşiret reisleri üzerinde, hem de Osmanlı idaresinin bölgede uyguladığı kısıtlamaların dışında bir egemenlik kurmayı başardığı "Ayncar Muharebesi", Lübnan tarihinin milliyetçi anlatısının can alıcı safhalarından biri haline gelmiştir. 19. yüzyılda Lübnan tarihçileri Fahreddin'in Osmanlılar tarafından resmen "sultanü'l-berr" ([Suriye] toprağın[ın] sultanı) olarak tanındığını iddia edeceklerdir.
Reklam
Reklam