Az konuşmayı, zamana tamamen kayıtsız kalmayı, nedensizliğe ve belirsizliğe katlanmayı, hatta bunları kendini toparlamak için kullanmayı, beklentiler olmadan, neredeyse tamamen umutsuz, bir günü daha atlatma çabasıyla yaşamayı öğrendi...
Sayfa 180 - İthaki Yayınları