Hakkında
İlk ve orta öğrenimini Erzurum'da tamamladı. 1972'de girdiği Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakülte-sinden 1979'da mezun oldu. Bir süre pratisyen hekim olarak İzmir/Bayındır'da çalıştı. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Bölümüne asistan olarak girdi (1981). 1985'te psikiyatri uzmanı, 1991'de doçent, 1998'de profesör oldu. Halen aynı fakültede Psikiyatri Ana Bilim Dalı Öğretim üyesi olarak çalışmaktadır. Şiir dışında meslekî kitaplar da yayımladı. İlk şiiri 1975'te Ilgaz dergisinde çıktı. Ankara Sanat, Türk Dili, Türkiye Yazıları, Somut, Sözcükler, Yusufçuk, Sesimiz, Oluşum, Dönemeç, Varlık, Yeni Düşün, Broy, Yeni Biçem, Kedi, İnsan, Şiir Ülkesi, Şiir-lik, Dize, Ayrım, E, Agora, Körfez, Düşler gibi dergi-lerde şiirlerini yayımladı. Şiir ve şair üzerine çeşitli yazılar yazdı. Şimdi Hangi Irmakta ile 1999 Orhon Murat Arıbur-nu Ödülleri kapsamında Sabahattin Kudret Aksal Şiir Özel Ödülünü aldı.
Eserleri
Şiir: Kanayan Şiirler (1985), Zamanın Kırılan Aynasında (1989), Yaldızlı Bir Yanılsama (1994), Yeryüzüne Vuran
Telaş (1995), Şimdi Hangi Irmakta (1998), Dalgaların Sesiyle (2001)
Meslekî Kitap
Tam adı:
Prof. Dr. Yusuf Alper
Ünvan:
Türk Akademisyen, Psikiyatri Uzmanı, Şair, Yazar
Doğum:
Horasan, Erzurum, Türkiye, 10 Mart 1956
Okurlar
8 okur beğendi.
144 okur okudu.
9 okur okuyor.
85 okur okuyacak.
3 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 57.6
Erkek% 42.4
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Hep senii..Alıntı
Hayatımda ilk kez biri bana
“Kendine çok dikkat et” dedi.
Anlamış onun kalbini taşıdığımı herhalde…
Rastgele, yürürken aklına geleyim sızlasın için…
Zaman sen olmayınca geçmiyor, sen olunca da yetmiyor…
Üşüyorsan söyle, seni bir kat daha seveyim.
Bak! papatya mevsimi geldi.
Mevsimlerden papatyayı severim.
Sonra seni…
Sonra yine seni…
Ve hep seni.
Kim istemez mutlu olmayı ama mutsuzluğa da var mısın ?
Çık gel bir kez daha,
Çık gel bir kez daha beni bozguna uğrat, ben güzel değil miyim ?
Neden kuş koymuyorlar yoluma ?
Ben sana kızsam, kendime küserim…
En çok seni aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydi…
Gözlerin silindi zamanla…
Dedim ya,
Eylül’dü
Savruluşu, bundandı kimsesizliğimizin.
Sonra dalgalar geldi bile, sonra mavilik aldı her yerimizi;
Nasıl hatırlıyorsan dünyayı, öyle.
Kötülüklerin büsbütün egemen olduğu, namussuz bir çağ bu biliyor musun?
Hasret kalmışız, yüreği güzel insanlara.
Bazen sadece yorgun oluyor insan,
Ne küs, ne yalnız, ne de aşık…
Ama sen yine de gitme.
Gidersen peşinden gelmem,
Reklam
Reklam
Reklam