Həyatda yaşadıqlarımız bəzən bizə o qədər ağır gəlir ki, sanki heç vaxtyüngülləşməcək deyə düşünürük. Amma unutmaq olmaz ki, ümid ruhun ən dərin qatlarında gizlənən bir mənbədir.
İnsan hər gecənin bir sabahının, hər qaranlıqdan sonra gələn bir işiğın olduğunu unutmamalıdır. Hətta ən sarsıdıcı iztirablardan sonra da yenidən güvənə, yenidən sevə, yenidən yaşamağa başlaya bilər. Nə qədər gecikmiş olsa da, bağışlamaq azad olmaqdır.
Hər insanın içində yeni bir həyatın toxumu var.