Yeni Serim Ben olsam ne yapardım
Bugün sizlerle daha önce hiç denk gelmediğim, beni çok heyecanlandıran yeni bir seriye başlamak istiyorum. Bu düşünceyi bir seri haline getirmeyi çok isterim, umarım sizlerin de hoşuna gider.
Bu geçişte kendimde gördüğüm bir sürü yeni şeye şaşırıyor ama en çok daha önce hiç tanıklık etmediğim bir duygunun doğuşunu hayranlıkla seyrediyordum:
Hayat beni gözetiyor ve ben bunu hak ediyorum
Öç benimdir, karşılığını ben vereceğim*
*İncil'den alıntı, Yeni Ahit, Pavlus'un Romalılara Mektubu, Bap 12, ayet 19. Tamamı Şöyledir: "Ey sevgililer, kendiniz için öç almayın, fakat Allah'ın gazabına yer verin; çünkü şöyle yazılmıştır: Rab diyor: Öç benimdir, karşılığını ben vereceğim. "
Yeni bir gün. Yeni bir gün ve ben nerede kaldığımı bilemiyorum. Gözlerini etrafa çevirmekten korkan bir insan gibi aynı noktaya gözümü dikip farklı şeyler mi görmeyi bekliyorum? Zamanın hayhuyu bana tesir edememiş mi? Bir fikrim yok. İnsan uzun süre ışığa bakınca daha sonra gözünü farklı bir noktaya çevirse dahi o yansımalar hala gözünün önünde kalır ya. Ben de uzun süre karanlığa gözümü dikip daha sonra yönümü farklı bir noktaya çevirdiğim an o karanlığı görmeye devam ediyorum. Tam burada bir soru oluşuyor. Bu belirsiz şekillerin sebebi ben miyim yoksa aslında orada belirsiz karanlıklar mı vardı? Ne benden kaynaklanıyor ne benden kaynaklanmıyor ayırt etmek zorlaşmaya başlıyor. Eleklerimde sorun belirdi. Eleklerimde sorun belirdi. Ellerim bir şeyleri tutma yetisinde başarısızlaşıyor. Belki de tutmak istemediklerindendir.