Yüzüm ya ayrılıktır ya kan gibi karanlık
Kehkeşanlar gizlidir oysa senin yüzünde
Ne kadar beklesem de gelmeyecek, bilirim
Seni bende eriten bir muştu, yüreğime
O nergis edasıyla soluklanan gözlerin
Zindanıma pencere olmayacak, bilirim
XI
Bu son şiir, o küflü gözlerine yazılan
Bu son mezar kalbimde hicranına kazılan
Senin gamsız gözlerin kahkahalar atarken
Benim gözlerim viran; ağlamaya değer mi
Her cilven bir ıstırap; her nazın kapkaranlık
Yorgun kuraklığında ıslanmaya değer mi
Hiç güzel olur muydun, gözlerim olmasaydı
Ateşlere girmeye ve yanmaya değer mi
Bir kevser ırmağında serinlemek dururken
Sellerine karışıp bulanmaya değer mi
Aydınlığın gözleri çağırıyor kalbimi
Zehir bakışlarınla boyanmaya değer mi
Gözlerine bir ömür dayanmaya değer mi
Gözlerini aşina olduğum günden beri
Ben artık geceye sesleniyorum
Düşe kalka
Yorgun argın
Derbeder
Yapayalnız
Duruyorum; yanlış anlaşılıyor
Her hücremde bir inkılâb
Her gönlümde bir mâhitâb
Evim harâb; ömrüm hârab
Ne ay kaldı ne de mehtâb
Gök bulanık; ufuk silik
Gene de mağrur ve dimdik
Yürüyorum; mezarım oluyorsun ansızın