Acı çekmek istiyorum; acı çekemiyorum, sahiden acı çekemiyorum.(Peki bu çektiğimin adı ne?) Hiçbir şeyi sahiden yaşayamıyorum. Sevinemiyorum, sevemiyorum. Bütün duyarlılıklarım sahte, düşünülmüş, tasarlanmış, bütün inceliklerimin etkisi ve sonuçları hesaplanmış. Bütün duyarlı yanlarımın çürüdüğünü hissediyorum.
"Şiirle uğraştığını söyleyen gençlere genellikle ilk sorduğum, "Yabancı şairlerden kimleri seviyorsun?" oluyor. Benim için kişiyi kısa yoldan tanımanın ölçülerinden biridir bu."
diyor Murathan Mungan Küre kitabında.
Peki bu soruya sizlerin cevapları nedir? merak ediyorum :)