Aşka kabiliyeti olan gönül mü yok ortalıkta, yoksa gönül alacak çapta sevgili mi yok?
İnsanları da hep ayık görüyorum kadeh mi yok, yoksa içine konulacak bir şey mi yok ?
Dar ağacına çekilen yok, taşlanan mecnun yok ortalıkta. Ne oluyor yani ? Ne bu çoraklık ?
Gönül goncası açılıp da hatırlar, gönüller niçin şad olmuyor? Bahtiyarlıklar olmuyor ?
Güller mi açmıyor yoksa o güllerin kokusu mu yok acaba ?
Bir gönül görmüyorum papağan gibi tatlı şeyler söyleyen,
Acaba söyleyen mi yok söyleten mi yok.
Bu gönül taştan da mı katıdır ki, taştan da mı değersiz, kıymetsizdir ki, o kara taş yemende yerin altında, yakut oluyor da gönülden birşey olmuyor.
Bu gönüller bu kalpler taştan da mı serttir öldünüz mü be ?
Şeyhülislâm Yahyâ