Yağmur
@ygmrr3
Puan vermedi·186 syf.·
5 günde okudu
·2020 7. kitabı
Hepimiz ruhları ayırt ederiz. Bu teşhis, hepimizin hayatının bir yerinde ya da bilincinde olmadığımız güç olarak içimizde mevcuttur. Toplumdaki ilişkiler, ticaret, din, dostluklar, kavgalar, kişiliği yargılamaya yönelik bir sorgulamadan ibarettir. Kalabalık ya da küçük bir topluluk içinde ya da yüz yüze olsun, insanlar, suçlanan ve suçlayan olarak, kendilerini yargılanmak üzere ortaya koyarlar. İradelerinin aksine, kişiliklerini ele veren o ufak tefek ancak kesin sonuca götüren işaretleri ortaya koymaya engel olamazlar. Peki kim, neyi yargılar? Aklımız değil. Bunları öğrenerek ya da uğraşarak okuyamayız. Hayır, bilge adamın bilgeliği tam da bu noktada ortaya çıkar; onları yargılamaz, bırakır onları kendilerini yargılasınlar diye, yalnızca kararlarını okur ve kayda geçirir.
Zaman zaman bütün dünya abes işlerle canınızı sıkmak için size karşı kumpas kurmuş gibi gelir. Arkadaş, müşteri, çocuk, hastalık, korku, arzu, merhamet hepsi bir anda kapını çalar ve "bana gel" der. Ancak o halde kal, onların kargaşasına kapılma. İnsanların canımı sıkmak için sahip oldukları gücü, ben onlara veririm -zayıf bir merak duygusu ile.
Toplum anonim bir şirkettir, ortakları -her bir hissedarın ekmeğini daha iyi güvence altına alabilmek amacıyla- yiyenin özgürlüğünü ve terbiyesini teslim etmesi için uzlaşırlar. En revaçta olan erdem, itaattir. O da özgüvenden tiksinir. Gerçekleri ve yaratanları değil, isimleri ve gelenek görenekleri sever.