yuina.
@yikilmisgemiler
tears and blood but make it poetic
136 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ansel gerçekten çok zeki bir kiz gerçekten
çok harika ve çok iyi düşünen bir kız. Sadece
Dylan'a karşı bu kadar takıntilı olmasInı ilk başta
tuhafsamıştim. Ama bu kadar çok bir yakınlıkları
olduğunu görünce neden ona karşı küçük bir
kedi gibi olduğunu anladım. Kylie'ye ilk kitabın
sonuna doğru çok sinir olmuştum. Ama sonra
düzeldi. Bu iyi bir şey, sadece tek sorun şöyle
bir kural vardır; arkadaşının eski sevgilisinden
hoşlanamazsin, ona karşı bir ilgi hissedemezsin
bu bir kuraldır ve Kylie bu kuralı çiğnedi. Tek
beni sinir eden nokta oydu. Christopher biraz
değişikti. Yani Ansel'e karşı oldukça ilgili falan
da davranıyordu, ona karşı narin davranıyordu
ama bazı konularda gerçekten sinirimi bozuyor.
Şimdi kitle ikiye ayrılmış durumda. Dylan ile
Ansel'i birlikte uygun görenler va. Christopher'la
Ansel'i birlikte uygun görenler var. Açıkçası ben
Christopher ile Anseli daha çok yakıştırıyorum.
Çünkü Evet, Dylan Ansel'e karşı büyük bir aşk
besliyor, Ansel de geçmişini unutamıyor ve Dylan'
da unutamiyor. Ama Ansel ve Dylanin ilişkisi
birbirine zarar veriyor. Evet, bir ilişki var ortada
ama ikisi birbirine çok zarar verdikleri için bu
toksik bir ilişki olmuş. O yüzden, Christopher ile
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitap okuduğum kötü sonlu biten tek kitaptı.Konusu aşırı
yaratıcı ve güzeldi.Bestegül'ün iç sesi aşırı doğaldı.0 içinden
Oğuz için kullandiğıi kelimeler falan arada gülümsememe neden
olmuştu.kKIS KIS KIS.Şu noktay da atlamayalım "Duman"
dinlediği için ayrica kalbimi çaldı Bestegül.Melodi'ye aşırı sinir
oldum.Şu dünyada kazıklanmamiş insan bırakmıyorlar.Ne sinir
ama! Açıkçası Melodi karşımda olsaydı yüzüne tükürmek
isterdim.Yazar tam kısa bir kitaba uygun olarak konuyu cuk
oturtmuş sanki.Eğer kısa ve akıcı giden bir kitap okumak
istiyorsanız size bu kitabı öneririm.Tek sorun kötü sonlu
bitmesi.Ben kitabı bitirdiğimde annemin yanında
ağlamiştım.Normalde kitap okurken ağlayan birisi değilimdir
ama gerçekten kendimi Bestegül'ün yerine koyduğumda çok can
yakıcıydı.Ben şahsen Bestegül'ün mutlu olmasını
isterdim.Sevdiği çocuğa kavuşamamişken kaybetti.Bence
Bestegül böyle bir sonu haketmiyordu.
Kitaptaki favori repliğim de şuydu;
"Eyvallah."
"Eyvallah bizden."
Bu repliği günlük hayatımda da kullanıyorum.
Öncelikle çok akıcı bir kitaptı. Olaylar çok sürekleyiciydi. Okurken ne tepkiler verdim bir bilseniz keşke… Eflâl’in iç sesini bazı yerlerde çok severek ve gülerek okudum, ama maalesef ki bazı yerlerde aynı şeyleri söyleyemeyeceğim. Sen susar mısın artık? dediğim çok oldu. Onun dışında, asla ama asla sıkıcı değildi. Sürekli tekrarlanan olaylar olmaması güzeldi. Zamanla Karan ve Eflâl çok ama, çok güzel bir çift oldular. Ağır abi modunda takılan Karan, birden hanımcı oldu, Arifte aynı şekilde. Oraları okumak çook keyifliydi. Sonda olaylar baya baya karıştı, ağzım açık okudum diyebilirim. Ama onun dışında çook güzel bir kitaptı benim için, keyifle okudum. Zaten yazarına karşı ayrı bir sevgim var, her zaman da öyle olacak. Kitabın sonunda ki yazarın bize olan teşekkür kısmı çok güzeldi…
