Kurallarınıza inanıyorum ama yaşamınızı sonsuza kadar katı bir şekilde sadece onların etkileyebileceğine inanmıyorum, tabii ki bu bir tür bakış açısı fakat yolunuzun üzerindeki bir bakış açısı ve yolunuz çok uzun...
Makaleyi okurken kendimi kafenin önünde yürüyormuş gibi hissettim. Her defasında kafenin açılan kapısından içeriye bakıp senin orada olduğunu düşündüm ve seni beklemeye devam ettim. Bu beni üzmedi. Sen içerdeyken kapıda beklemek beni nasıl üzebilir ki?
Insan iyi uyumayınca ne sorduğunun farkında olmadan bir şeyler sorup duruyor işte. Sürekli soru sormak istiyor insan, uyuyamamak demek, soru sormak demek çünkü soruların cevabı olsa zaten uyuyabilir.