Vakit bir elvedada durdu şimdi.
Öyleyse selam söyle kalbime,
Bunca zamandan sonra
Dönmesin artık geri.
Kaybettiğimiz yılların ellerinden öp,
Öp gözlerinden sensizliğimi.
Çok eski hüzünler kalkıyorlar mezarlarından,
Ben sanki hâlâ seviyorum
Seni ilk günkü gibi.
Dön diyemedikçe,
Ve sen dönmedikçe,
Bitmedikçe lanet ömür,
Nefes canı terketmedikçe,
İntihar şiirleri olur hayata tek nazım.
Oturup bir köşede
Sensiz sensiz ağlamak lazım.
Bir çeliğin soğuğunda, gecenin tam yarısında,
Ruhumuza işlenmiş, yalnızlığın armasından öp
Yenildiğimizden öp, kaybettiğimiz masumiyetimizden,
Öp, sanki birbirimizi hâlâ seviyormuşuz gibi.
Sabahı göremeyeceği de belli
Yitik yitik şiirler yazıyorum bu gece.
Hep sensiz gideceğimi artık bildiğim,
Öte öte yabancı yerler gibi
Uzaklar büyütüyorum şimdi gözlerimde.
Sen de sanki dağılmaya yüz tutmuş
Bir hayal kırığısın çekmecemde