Tasavvufta Vuslat, kulun Allah’a manen yakınlaşması, O’nu kalpte bulmasıdır.
Bu hâl: kalbe huzur eker, şikâyeti bitirir, arayışı susturur. Çünkü aranan bulunmuştur. Bulanlar susar.
Hicrân, Allahtan uzaklık hissi, O'na duyulan derin özlemdir.
Bu hâl: kalbi yakar, feryat ettirir, gözyaşına sebep olur, duayı artırır. Yani "ses" burada yakarış ve niyazdır.