Toplum duygusunu prova etmenin bir yöntemi de arkadaşlıktır. Arkadaşlıkta bir başkasının gözüyle bakmayı, başka bir kulak ile duymayı ve başka bir kalp ile hissetmeyi öğreniriz.
Çocuklar, kendi yeteneklerini değerlendirirken notlara ihtiyaç duymazlar. Onlar, kimin matematikte, kimin yazmada, çizim ve sporda en iyi olduğunu çok iyi bilirler ve birbirlerini çok iyi derecelendirirler. Onların bu konuda sıkça yaptıkları yanlış ise, kendilerinin bunu daha iyi yapabileceklerini asla düşünememeleridir. Onlar, önlerinde başkalarını görmekte ve onlara asla yetişemeyeceklerini düşünmektedir. Eğer bir çocuk, bu duyguya sabitlendiyse bu onun ilerideki yaşamına da aktarılacaktır. O, bir yetişkin olarak da başarılarını başkalarına oranla değerlendirecek ve hep arka sıralarda kalmak zorunda olduğunu düşünecektir.