Yunus Emre
@yns81
Yurtta zulüm cihanda zulüm...
Evrenin temel kuvvetlerinin herhangi birisi biraz bile farklı bir değerde olsaydı atom oluşmayacak ve radyasyon sonsuza kadar hüküm sürecekti. Hesaplar ilerledikçe pek çok fizikçi evrende bir “insancı ilke” olduğu, yani evrenin fiziksel kanunlarının insan yaşamına izin verecek bir “hassas ayar” ile belirlendiği kanısına vardı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Big Bang’den önce ne vardı? Bu soruya bilimin verebileceği bir cevap yok, çünkü bilimin gücü sadece fiziksel dünyayı incelemeye yetiyor. Onun ötesine eli ulaşamıyor. Ancak Big Bang’in ateizmi zora sokan ve teizmi güçlendiren yönü, “Önce ne vardı?” sorusuyla sınırlı değil. Daha da garip bir şey var bu patlamada: patlama sonrasında ortaya çıkan evrenin “düzenliliği.”
İlahi dinler, insanın ham doğasını olgunlaştırmak için vardır. “Ben neden varım, niçin öleceğim, öldüğümde ne olacak?” gibi hiçbir bilimsel yolla çözemeyeceğimiz varoluşsal sorularımıza cevap verirler. Dahası, bizi gafletten yani kafayı kuma gömme halinden kurtarmaya çalışırlar.
Akıl ve bilim gerçekten de mürşit midir?
Bugün batı dünyası bilimin bir “mürşit” yani yol gösterici olmadığını çoktan anlamış durumda. Çünkü bilim değer yargıları üretmiyor. Size sadece evrenin nasıl işlediğini öğretiyor ve teknoloji kazandırıyor. Örneğin bilim sayesinde atomu parçalayabilirsiniz. Bununla insanları yok edecek bir nükleer bomba yapıp yapmamak, bilimin karışmadığı ahlaki bir konudur. Peki akıl? Onun da size doğruyu göstereceğine dair bir garanti yoktur. Zaten o yüzden birbiriyle zit yüzlerce akıl ürünü felsefe vardır.
Ateizm ve ona dayanak sağlayan “bilimsel”teoriler, aslında inanca, hem de oldukça koyu bir inanca dayanıyor. İnanç, kuşkusuz teizm (Allah’ı kabul etmek) için de gerekli. Ama ateizm için gereken inancın dozu, teizm için gerekenden çok daha fazla.