Özce Arı
@yohohoho
Şu anda okuduğu kitaplar
'’ Toplam on kişi sana saydığım kişiler ve sen ailesini aramayı seçenler geri kalan dört kişi çoktan gitmişlerdi.
‘’ Ne yani merak etmemişler mi, annesi babası öldü mü yaşıyor mu merak etmeden öylece gitmişler mi?’’
‘’Herkesin ailesi o kadar da değerli değildir. Onların ki nasıldı bilemem. Ya da merak ettiler mi yoksa çabaladılar mı hiç birini bilemem ve bunlarla ilgilenmiyorum. Beni daha doğrusu bizi bağlayan tek bir şey var oda bizim
ne olduğunu merak ettiğimiz ve sonuna kadar gideceğimiz.’’
Şu anda gökyüzünde gördüğüm en parlak yıldız evimizin yanında ki ormanlık alanın üzerinde parlıyordu. ‘’Evimiz’’ o kadar değişik bir kelime gibi gelmişti ki bir anlığına afalladım. Ev, evimiz artık sadece bir kelimeydi benim için sevdiklerinle olmadığın seni boğan yer evin olabilir miydi? Zaten evin asıl tanımı da seni sarıp sarmalayan insanlarla olmak değil miydi? Artık orası benim için sadece dört duvardan oluşan boş bir tuğla yığınıydı.
Gerçekler insanların dışarıdan gördüğü ya da sağdan soldan duyduğu gibi midir? Gözler her şeyi doğru görebilir mi? Kulaklar doğru duyabilir mi? Dışarıdan bakarak içeride saklanan sırlar öğrenilebilir mi? Peki ya kalbinde taşıdığı sırların kendisine zararı yetmiyormuş gibi yakınlarına da zarar vermesi ne kadar doğrudur?