"Yokluğunun herkes için, özellikle de sevdiklerin için dayanılmaz olacağını sanıyorsun. Oysa hiç kimsenin buna üzülmediğini, hatta kimsenin bunu fark etmediğini anlıyorsun. Sensiz de gayet iyi yaşadıklarını görüyorsun. Gitmenin de kalmanın da onlar için önemi yoktur..."
(...) düşünmeden düşünüyordu... İnsan bazen hiçbir düşünceye odaklanmadan düşüncelere dalar. Ne düşündüğü sorulduğunda cevap veremez çünkü o sırada kendisi de ne düşündüğünü bilmez. Hiçbir şey düşünmez, hiçliği düşünür. Hayatın anlamsızlığından, kalbin kararsızlığından doğan bir hiçlik. Hayattaki yerini bulamamış bir insanın hiçliği...