Yorum

Aslı isimli okurun asıl gönderisini gör
Nefret?
Kesinlikle yanılabilir...
Bu zamana kadar aşkın yanılma oranı daha çok sanırım. Nefret üzerine ne gibi bir yanılgı olabilir ki? Tamamen saf bir his olduğunu düşünüyorum.
Aşk duygusunun doğru ya da yanlış diye kesin bir cevabı olamaz bana kalırsa. Aşkı seçemiyoruz, aniden sorgusuzca ortaya çıkan bir duygu. Kim nerden bilebilir ki kime aşık olacağını? Aşk için bir nedenimizde yok üstelik, seçemediğimiz bir duyguda yanılmakta olanaksız. Ama nefret için nedenlerimiz vardır ve bazen istesekte nefret edemeyiz yada ilk görüşe nefreti seçeriz. Bu bizim seçimimiz, yanılabiliriz...
Aşk ilişkisinden sonra yanıldım diyen insan çok değil midir? Ki insanın aşık olmak için bile nedenleri vardır. Kimisi kaşına gözüne, kimisi davranışına, kimisi konuşmasına vs vs. Bir sebep olmalı. Ki o kadar sebep olmasa aşk şiirleri ortaya çıkar mıydı? Nefret de öyle değil midir? Herhangi bir davranış, konuşma ya da hiçbir şey yapmasa bile karşıdakinden nefret edilebiliyor. Bazı insanların bakarsın yüzüne, ilk anda nefret duyarsın elinde olmadan. Nefret duygusu yanılmaz ama sonradan değişkenlik gösterebilir diye düşünüyorum.
Yanıldım deriz ama bence doğru bir sözcük değil durumu anlatmak için. Bir sebep olmalı dediniz ya o sebebi bulmak için sonradan biz aşkımızı bir temelle oturmaya çalışıyorsak? Dünyada tek güzel gülen, bakan o mu? Neden onu seçtik? Ben aşkın bizim dışımızda bir olgu olduğunu düşünüyorum kalbimiz seçimi yapıyır bence. Ben aşk doğru seçimdir aşık olduğunuz insan ruh ikizinizdir demiyorum. Aşk zihnimizi aşan bir olgu mantığımızla seçmiyoruz diyorum. Nefretse öyle mi tamamen bizim seçimimiz. Fikrini sevmiyoruz, bakışını sevmiyoruz nefreti seçiyoruz. Değişkenlik gösterebileceği konusunda size katılıyorum. Aşksa öyle mi yaşlanıp ölüm anına dek ilk aşkını sayıklayanlar var...
Aşk nefret gibi değil ama. Fazlasıyla göreceli bir şey. Varlığı ve yokluğu kesin denilecek bir şey de değil gibi. Bilimsel açıdan da ele alınır hormonlarla da açıklanabilir. Çok zihnimizi aşan bir konu olduğunu düşünmüyorum, ki bu aşk kavramını tanrısal bir boyuta taşımak olur. Ama aşk ister mantık olsun, isterse hormonlarla alakalı olsun bir seçim meselesi de olabiliyor daha çok. Çünkü bu kavram üzerine gelecek kurulduğu için aşık olabileceği kişiyi bile beynine şartlayabiliyor insan. Herkesin aşk kavramı bile birbirinden bağımsız. Ama nefreti seçemezsin ki. Birisinden kötü bir enerji alırsın nefret edebilirsin, sevmediğin şeyleri yapıyordur yine nefret edebilirsin. Ama birisinden nefret edeceğim diye düşünüp nefret etmekl olmaz ki. Nefret edilecek insanı seçmek gibi bir şey olamaz. Aşk gibi değil, bu mı ya diye sorgular herkes ama bu nefret mi diye sorgulayamaz insan. Bilir ki o gerçektir ve nettir.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.