Yürü ey boş gezen, yürü, durma yürü.
Koymasın rah-ı visalden seni ezvak-ı misal.
Bu bedayi’, bu letaif, heme rü’ya vü hayal.
Yürü ey zair-i biçare yürü, durma yürü.
Yürü ki nüzhet-i vuslatta teali göresin.
Yürü, aslında fena bul, budur etvar-ı kemal.
Yürü, alayişi terk et içesin ke’s-i visal.
Yürü ki saha-i hiçide tecelli göresin.
"Ey avare yolcu! Yürü! Durma, yürü! Bu geçici âlemin zevkleri seni Allah'a kavuşmaktan alıkoymasın. Bu eşsiz manzaraların, bu güzelliklerin hepsi yalnızca bir rüya ve hayaldir. Ey zavallı ziyaretçi! Yürü! Durma, yürü! Yürü, kendi aslına kavuş. Kemâlin dereceleri bunlardır. Geçici süs ve gösterişi terk edip, yürü ki Allah'a kavuşma kadehinden içesin. Yürü ki, yokluk meydanında Allah'ın kudretini ve sırrını göresin."
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.