Bayılmıştım bu cümleye. Çok naif, çok gerçekçi. Sanki, nasıl desem, aşkın veya sevginin o yıkıcı büyüsünden sıyrılmışçasına yaşanan bir duygu ancak bu kadar güzel anlatılırdı.
İnsan yaşarken de ölebilir. Herkes kendi gerçekliğine göre yaşıyor bu tarz şeyleri. Ben de sevgi demem bu şekildeyse ama bakış açısı işte... Her bakış açısını değiştiremiyoruz. Bazıları sevgi diyor başkasını öldürmeye.
Başkasını öldürüp sevdiğim için yaptım demekle kadına tecavüz edip kısa etek giyip tahrik etmişti demek arasında fark yok, ikisinde de sorun eylemi gerçekleştiren tarafın kendi kafasında, duygularda değil, zihniyette
Aksini iddia etmiyorum yıkıcı etki diye nitelememin sebebi bu. Zihniyeti, anlık duygularının kontrolünde şekilleniyor olabilir bu şekilde 'seven(!)' insanların.