Açıkçası tıp fakültesi beni çok fazla zorluyor. Yıllardır süren üst düzey çalışma temposunu bünyem son zamanlarda kaldırmıyordu. Hatta bu pandemi döneminde herkes not rekoru kırarken ben sınıfta kaldım. Psikolojik olarak o derece bıkmıştım daha yeni yeni kendimi toparlıyorum. Peki tıp fakültesini seviyor muyum evet seviyorum. Bir his var içimde. Bu his beni bu mesleğe itiyor. Bunu ilk defa düşen bir amcaya yardıma gittiğimde hissettim. Daha 1. Sınıftım tıbbi hiçbir şey yapmadım ama hissettim o zaman.
Tabi bunun benim için farklı bir boyutu da var. Tıp fakültesi olmasa başkaları için o kadar da önemli bir insan değilim. Hatta boşver o işe yaramazı denecek kadar önemli olmadığımı düşünüyorum bazen 😀. İnsanların vasıflarıma göre muamele etmesi beni üzüyor. Yani beni seven bana değer veren insanların bunu sırf tıp okuduğum için yapıyor oluşu hiç samimi gelmiyor. Birçok insan tıp okuduğum için tanıyor beni. Elbette samimi olarak sevenler var fakat genelde yeni tanıdığım bir insanın tıp okuduğumu öğrendiği zaman bir anda daha farklı davranmaya başlaması çok enteresan geliyor. Bence bu birçok arkadaşımın başına geliyor. Kimisi bunu seviyordur belki ama ben bu açıdan bakınca tıp fakültesini değil de insanların zihniyetini sevmiyorum.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.