Özellikle günümüz düğün ve de ona dair ev üzerine harcamalar, taksitler ve hevesler, bitmeden sonlanan cinsten. Lakin bir ananeyi, kültürü salt bir günümüz hevesinde eritip yok edemeyiz o zaman geriye yalnızca tabiattan ve insanın medeniyet öncesi zamanlarından bir hatıra kalır :) Orta halli, orta bütçeli kaynayan kazanlarda herkesin eş olduğu ve yine herkesin mutluluğa bir tanıklıkla da bulunduğu bir etkinlik olabilir.. Yoksa misal kır düğünü/etkinliği diye bir o kadar borç ve gösteriş batağına düşmenin bir anlamı yok. Ev ve eşya hususunda da ağırlıkla katılıyorum, zamanla her şey yapılabilir. Eve alınan bir tost makinasından mutlu olunabilir :) Lakin misafir başkadır, nasıl ki soframıza gelen o Tanrı misafiri için her zaman bir tabağımız ve bölüşülecek bir ekmeğimiz vardır aynı şekilde yine onun için özenle sakladığımız bir küçük köşemizde olmalıdır. Bir yanlışı yok etmek üzere eleştirirken doğru taraflarınıda yok etmemeli. Aksi halde geriye bir kimlik ve de bir tarih, öğreti, bizi biz yapan bir değer kalmaz.
Elbette zaman değişiyor. Lakin kabul etmek bütün bir yok saymakla da eşdeğer olmamalı. En azından kazandığımız ve sahibi olduğumuz, bize ait olan üzerinde düşünmeli ve dahi onu korumalıyız.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.