Biraz karamsar olmuş değil mi? Homojen bir tekillikten oluşmuş, biz insanlar dahil nüvesi atom olan evrendeki canlı cansız tüm varlıklar ve enerjileri sonsuz bir döngü içinde hep var oldular, olacaklar. Bunun neresi karanlık ?..
Devamını şöyle getirir Sevgili Cibran; dünyadan nasibin cehennem çığlığıdır, şarkılar senin neyine?
Görmemek için gözlerimi, duymamak için kulaklarımı kapattım..
Cennet de cehennem de bu dünyada... Lakin biz insanlar bu dünyayı ve yaşamı cehenneme çevirmekte daha mahiriz, bundan özel bir zevk alıyoruz. Bu açıdan bakıldığında bir humanist ve panteist olan Cibran haklı...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.