Yorum

Nermin ÇAKIR isimli okurun asıl gönderisini gör
Ne acı değil mi… hepimiz çocuk yaşlarda belli saflara tutunduruluyoruz. İnsanın sahip olduğu değeri sevmesi, yüceltmesi elbette güzel, ama kendisi gibi olmayana elini uzatmayacak, sarılıp kucaklaşamayacak kadar düşmanlaştırılması ne acı 😣
Çok acı. İnsanları kutuplaştırarak birbirlerine düşman etmeleri vicdansızca. Sırf kendi çıkarları için savaş ortamı yaratırken keşke sonuçlarının koca bir nesli olumsuz etkileyeceğini de düşünseler. Savaş ortamında büyüyen çocuklar çiçek böcek çizmeleri gereken yaşta bomba, savaş uçağı ve ölmüş insan resimleri çiziyorlar. Bu daha olayın görünen yüzü maalesef ki.:(
Fitne öyle büyük ki.. Hiç görmediğimiz, tanımadığımız insanlara, birilerinin lafıyla düşmanlık besliyoruz. Ama yeni nesilden umutluyum ben. Her kutbun kendine göre korkuları var, bunları sevgiyle aşacağımıza inanıyorum 🌸
İnşallah aşarız. Hırs, nefret, öfke, kin yerine sevgi yayılır umarım🌼
Her şey sevmeyle başlayacak. Önyargıları gerçekten giderek, görerek kırıyorsun. Size nasip oldu mu bilmiyorum ama ben anlatılandan ve beklediğimden daha fazla sevdim ‘ayrıştıklarımızı’ ☺️
Bana da nasip oldu şükür. Ayrıştırmaya çalıştıkları kesime objektif yaklaşarak, konuları araştırarak yaklaşınca düşman olmak, nefret etmek yerine sevip saygı duydum. Rabbim herkese nasip eder inşallah sevgiyle duvaları, ön yargıları yıkmayı🤗
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.