Nermin ÇAKIR

Nermin ÇAKIR
@Neri_Ckr
•İnsanlar kırıcıydı kitaplara kaçtım... #Cemil Meriç# •Osmanlı Türkçesi Çevirmeni
Tarihçi
KAEÜ
Kırşehir
1 Ekim
332 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
@Neri_Ckr·
·
sabitlendi
İçimde kimsenin bilmediği bir mevsim ve o mevsimin içinden geçen uzun bir yol var; ne tam kış, ne tam bahar, ne tamamen karanlık, ne de bütünüyle aydınlık. Dışarıdan bakınca her şey sakin ve yolunda görünüyor ama içimde inişler, çıkışlar, sessiz fırtınalar var…
Psikoloji
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Kendini kaybetmek...
Aynaya bakıyorum ama karşımda eski ben yok. Gözlerinin içi gülen o insanın yerinde, uzun zamandır içinde sustuğu şeyleri taşıyan yorgun biri duruyor. Neşesi eksilmiş, düşünceleri çoğalmış, herkese yetişmeye çalışırken kendine geç kalmış biri... En kötüsü de șu; insan bir gün değiştiğini fark etmiyor, sadece bir sabah aynaya bakınca eski hâlinden geriye ne kadar az şey kaldığını görüyor.
Psikoloji
Anlatılamayanlar
Bazı duygular vardir, adını koyamazsın; ne tam mutluluktur ne de tam hüzün. Sadece içinde bir yer sızlar, kimseye anlatamazsın. Gülersin, konuşursun, devam edersin... Ama geceleri başını yastığa koyduğunda içindeki o sessizlik büyür…
Psikoloji
Ílk eğitim ailede başlar...
Eğitimin okul kapısında başladığını sanırız. Oysa bir çocuğun ilk öğretmeni ailesidir. Sevgi evde öğrenilir. Saygı evde görülür. Sınırlar evde hissedilir. Çocuk, duygusuyla nasıl baş edeceğini önce ailesinden öğrenir. Bir kaç gündür yaşanan acı olaylar bize bir kez daha şunu hatırlattı: Çocuk yetiştirmek sadece büyütmek değildir. Çocuk yetiştirmek, öfke de dâhil tüm duygularını tanıyabilen ve yönetebilen, kendini ifade edebilen, empati kurabilen sorumluluk alabilen bir birey yetiştirmektir. Çünkü görülmeyen her duygu, bir gün başka bir yerde başka şekillerde karşımıza çıkar.
Eğitim ve aile
Bilinçsiz yetişen çocuklar...
Annesine vurdu. "Çocuktur, elinin ayarı yok" dendi. Öfkemi fiziksel saldırı ile ifade edebilirimi öğrendi. Arkadaşının oyuncağını kasten kırdı. "Çocuktur, yenisini alırız" dendi. Verdiğim zararı paranın gücüyle yok sayabilirimi öğrendi. Sınıfta bir arkadaşını aşağılayıp itti ve ağlattı. "Çocuktur, șakalaşıyorlar" dendi. Zayıf olanı ezerek güç kazanabilirimi öğrendi. Öğretmenine hakaret edip kuralları çiğnedi. "Çocuktur, özgüveni yüksek" dendi. Kuralların ve otoritenin üzerindeyimi öğrendi. Bir tartışmada arkadaşını darp edip hastanelik etti. "Çocuktur, kesin tahrik edilmiştir" dendi. Şiddet kullanmakta her zaman haklıyımı öğrendi. Davranışlarının bedelini hiç ödemedi. Dürtülerini kontrol edemeyen ve sınır tanımayan birine dönüşmeye basladi Sonra bir gün okula gitti. Yanında bir şey vardı. Birilerini yaraladı. O gün artık kimse "ÇOCUKTUR" diyemedi; çünkü o artık freni patlamış bir mekanizma olarak toplumun içine bırakılmıştı.
Şiddetin Her Türüne Hayır ✘