Kırılmak... Bazen insan kırılmayı değil de öfkelenmeyi istiyor. Çünkü öfkelendiğinde duygu patlaması yaşarsın ve beynin bunu dışarıya vurabilir. Ama kırıldığında... Beynin o kadar çaresiz kalır ki.. Hiçbir tepki veremezsin. İçten içe erirsin..
Sabahattin Ali'nin bu cümleleri çaresizliğin alt metni gibi...
Ne güzel söylemişsin sevgili Esma. Bir de kırılmak çoğu zaman duyguları dile getirememektir bence. Hep deriz ya kızdığımızda bağırır, çağırırız. Bir şeyleri toparlamak isteriz ama kırılınca insan bir şey söyleyemiyor, sustuklarıyla anlaşılmak istiyor.
Maalesef Selma. Kırılmak bu yüzden en zor duygu olmalı...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.