Bunun sebebi ilişkilerde mantık-kalp dengesinin bozulması diyebilir miyiz? Mantığı ilişkinin her noktasında geri plana atıp duyguları, dürtüleri, nefsi, hazzı her zaman baz almaya başladığımız için olabilir mi?
Bir cok sebebe bağlayabiliriz temeldeki asıl sorun aynayı kimsenin kendine çevirmeyişi, empatiden yoksun kalmak. Herkes aslında ne istediğini biliyor fakat iş uygulamaya gelince zıt eylemler oluşuyor. Sadakati arayan birinin sadakat yoksunu olması gibi:)
Aslında sorun temelde -biraz sert olacak ama- karaktersizliğe çıkıyor bu durumda. Karaktersizliğin temeline baksak birçok etmenle karşılaşırız sanırım. Tespitiniz doğru ama. İnsanların sözlerini baz almaktan ziyade eylemlerini baz almak gerekir. :) Empati derseniz, aslında o gerçek bir çekici noktadır insanda. Güçlü empatisi olanın güçlü duyguları vardır. Çoğu şeyin çözümüdür aslında ilişkilerde ama empati 'yeteneği' bulmak sık rastlanan bişey değil :)