Yorum

Mikail Balcı isimli okurun asıl gönderisini gör
Üniversitede Hukuk ve edebiyat dersi almıştım. Her hafta bir kitap tartışılıyor derste. Bi ders bitince bir sonraki haftanın kitabı için ikinci el kitapçılara koşuyordum. Öğrenciye kitap hep pahalı, dolar 2 lira iken bile. Bir dükkana girdim, Tahsin Yücel’in Gökdelen’i var mı dedim nefes nefese. Yok dedi adam, kaç dükkan gezmiştim hadi ya deyip üzülerek geri dönüyordum ki dükkanda oturan bir beyefendi; kızımıza yenisini temin edin ben ödeyeceğim dedi. Asla kabul etmeyeceğimi söyledim, utancımdan kıpkırmızı oldum. “Ben emekli öğretmenim, onlarca çocuk yetiştirdim, bir öğrenciye kitap hediye etmek benim için büyük mutluluk beni bundan mahrum etme” dedi. Utanarak kabul ettim ama öte yandan da içten içe çok mutluydum, kitabımın daha kavuşmadan şirin bir hikayesi olmuştu. Kitap başka dükkandan getirtildi 15 dk içinde. Teşekkür ettim içtenlikle. Önüne tarih attım ve bir emekli öğretmen tarafından hediye edildiğini not düştüm. Kitaplar canlıdır ve elimize geçme hikayeleri de hayatlarının anlamlı bir parçasıdır çünkü. Tabi okuduk kitabı üzerine uzun uzun tartıştık. Benim için görevini ilk etapta başarı ile tamamlamıştı. Yaz tatilinde çatı katında bir valizde 2 ay bekleyince nem almış çürümüş diğer kitaplarımla birlikte. O kadar üzülmüştüm ki, yıllarca bir yakınımı kaybetmişim gibi bahsettim. O çatı katında çürümeseydi üniversite yıllarımın anısı olarak kitaplığımda yıllarca duracak elime her alışımda gözlerim dolacaktı, o gün kafamda canlanacaktı muhtemelen. Neyse, kendi gitti ama hikayesi kaldı. Kitabı bana hediye eden iyi kalpli emekli öğretmen şimdi nerdedir ne yapıyordur bilmiyorum. Ama hatırası hala capcanlı. Uzun yazdım biraz ama kitaplık düzenlerken ki hislerinizi anladığımı belirtmek istedim
Ne kadar anlamlı bir anı... Buradan kendisine selam olun. Eseri ben de okumuştum, verdiği mesaj çok güzeldi.
Mikail Balcı
Mikail Balcı
insanların kimin hayatında nasıl iz bırakacağı belli olmuyor. Ben de saygıyla anıyorum o öğretmeni. İyilikler ölmez, çoğalır hatta
Ayşe Sayım
Ayşe Sayım
hep çoğalması dileğiyle...
Ankara Üniversitesi...😇
Fadik
Fadik
evet😇
Bu yorum görüntülenemiyor
@Missen Çok kitap hediye ediyor ve çok kitap hediye alıyorum. Ama tabii ki büyük bir kütüphanem de olacak çocuklarıma miras kalacak olan. Zira insan yararlı olmaya önce kendi hayatından başlamalı: kendisi, çocukları, öğrencileri, yakın çevresi...
Mikail Balcı
Mikail Balcı
çok haklısınız. Yıllarca anılar biriktirerek, okurken sevgisini şaşkınlığını üzüntüsünü akıttığı kitaplardan oluşturduğu kütüphanesi insanın evi gibi oluyor. İnsan evinin tuğlalarını söküp başkasına hediye edemez. Kitap okunmasına aracı olmak benim de çok önemsediğim bişey ama çok çok gerekli olmadıkça bunu önce kendi kütüphanemden değil, gerektiğinde yediğimden bile kısarak başka kitaplar satın alarak yaparım.
Ayşe Sayım
Ayşe Sayım
Tamamen katılıyorum. Ki benim kütüphanem yakın çevremde herkese açık. Yalnız bana değil birçok kişiye faydası var. Okuldan bir arkadaş bir kitap okumak isteyince bana geliyor, öğrencim bana geliyor... Çocuğum kitaplar içinde büyüyecek. Hediye edeceksem doğrudan siteden edeceğim kişinin adresine ediyorum.
Mikail Balcı
Mikail Balcı
dijital çağda buna bile gerek yok aslında. Kitaplara ulaşım artık çok kolay. Gerçekten okumak isteyen bunu akıllı telefondan bile yapabilir. Kaliteli bir okur da fiziksel ya da dijital kendine ait kitabı okumak ister çünkü altını çizer notlar alır. Öyle bir maddi güce ne zaman erişirim bilmiyorum ama benim hayalim öğrencilere e-kitap okuyucu temin etmek. Fiziksel kitabın yerini tutmasa da uzun vadede maddi yük altına girmeden kitaba ulaşmanın en güzel yolu. Tabi ödünç kitap dijitalleşmenin bu kadar yaygın olmadığı ve maddi gücümüzün yetmediği dönemlerde kullandığımız bir yöntemdi mecburen. Hiç unutmam ,Türkçe öğretmenimiz şahsi kütüphanesini sınıfa taşımıştı ve bir kütüphaneci tayin etmişti sınıftan. Kimin neyi ödünç aldığının kaydını tutuyor takip ediyordu. Yıl sonunda bazı çocuklar tüm kütüphaneyi bitirmişti ödünç okuyarak. Tabi kitaplar hayli eskimişti. Sonra geri evindeki kitaplığına taşıdı. Bize hediye etse hepimizin evinde kaybolurdu ama eminim onun kitaplığında hala duruyordur hatta başka sınıflara taşımıştır yıllarca. Kitap kültürüm ilk o zaman oturdu, 2000lerin başıydı.
Ayşe Sayım
Ayşe Sayım
en güzel destek olur kuşkusuz... Büyük bir kütüphane evde en büyük hazine. Hem okurun kendisine hem çevresindekilere...
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.