Şu ana kadar dejavu yaşatan ve tarifi mümkün olmayan duygular uyandıran 2.5 kitaptan biri. Bazen saatlerce raflarda duran yerine bakarak, sanki Van Gogh'un Yıldızlı Gece eserini Chopin eşliğinde izlermiş gibi seyre duruyorum. Bazen onlarcasından tekrar alıp, bir rafı Veronika ile doldurmak istiyorum.
Yok doğru anladınız. :) Şöyle diyeyim, tam anlamıyla benimle özdeşleşmiş bir karakter ve bir kitap buldum derken, hikaye içinde ilerlerken hazzı aniden kaybetmek gibi... Buçuk tasvirimin nedeni de o hazzı devam ettirememesi, onu yitirmekten gelen bir sitem oldu. :)
Yok ya, şiir pek bana göre değil. :))
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.