Eskiden içenlerden nefret ederdim, çünkü bir insanın bile bile kendine zarar vermesine katlanamazdım. Ancak sonraları yani daha fazla gözlemlemeye başlayınca bazılarına haksızlık ettiğimi, ettiğimizi düşündüm. Ve bırakmaktansa ki her ne kadar acı da olsa bırakmaması çok daha iyi diye düşündüm. Olay sadece bundan ibaret #40398611 Bu yüzden altta belirtildiği gibi süre gelen bir bağımlılık asla şıp diyerek bırakılmaz, azaltılarak zamanla irade ile üstesinden gelebilir. Çünkü insan mutlaka bir boşluk yaratır ve içine düşmemek için bir şeylere sarılmak ister, mutlu olmak ister. Sigara ölümcül değildir, ölümden daha tehlikelidir. Istrabı ve işkenceyi ileride mutlaka hissettirir ve o zaman da ölmek için yalvarır insan. Yine de fazla ısrar, anlamadan ve kişiyi bilmeden vazgeçirmek, vazgeçirmeye çalışmak onu bir boşluğa iter. Ben çoğu zaman içmek istedim ama kontrolü de her zaman sağladım. Ve şu yaşıma kadar hiç içmedim, ama bu içmeyi düşünmediğim anlamına gelmiyor. Olay tamamen psikolojik.
Haklısın sen de Ed bırakmak kesinlikle kolay olmamalı bu kadar insan boşuna mı bırakamıyor? Ama yine de bunu istemek de bir başlangıç ya da azaltmak en azından. Bu arada düşünmediğim anlamına gelmiyor deme üzüyorsun düşünme :/
Ben birçok kişiye bıraktırdım, ısrar olmadan, ısrar değeri düşürür... Neyse, ama bazılarına da karışmadım, çünkü faydası olmaz. :) Şimdi düşündüğüm tek şey sıcak suya dem atmak. :)