Hocam her zaman biri seyrekken diğeri de yoğun olmak zorunda mı kalmistir sizce bazen her ikisinin de seyrek olup(inanç bağnazlığının üst seviyelerde yaşandığı dönemler misal) ve yine her ikisinin de yoğunlaştığı dönemler de ( inancın sorgulanması bilinci gelişirken) olmuş mudur?..
Belki ütopik olarak mümkün, gönül de böyle olsun istiyor ama; ne realitede ne de geçmişte pek bir örneği yok bu dengenin hocam.
Çünkü bir tarafın yoğunluğu zaten diğer tarafın seyrekliğinin neticesi. Modern toplumun adlandırmasıyla beyin göçü dediğimiz şey yani.
Yukarıdaki metafordan yola çıkarsak mevcut olan su, ne artıyor ne de eksiliyor; sadece yer değiştiriyor. Bu durumda, bir tarafta yoğunlaşırken bir tarafta seyrekleşmek zorunda kalıyor. Bu sonuç da gayet doğal olarak hatta zorunlu olarak ilerlemek ve gelişmek ile neticeleniyor.
Hasılı kelam bir tarafts su yoğunlaştığında diğer tarfta seyrekleşmesi şaşmaz bir yasa (Kader). ☺️
Öyle maalesef.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.