Altını çizdiğimiz ortak satırlar olabilir ama bu bizi çoğu zaman birleştirmiyor ki üstüne tartıştığımız satırlarda mevcut, insanlar farklı görüşlere, düşüncelere saygı duymadığı sürece ruhlarımızın birleşmeyi geçiyorum yakınlaşması söz konusu olamaz. Şu örnekle açıklamak istiyorum; farklı dine mensup bir arkadaş olsun ve aynı kitabı okumuş aynı satırları paylaşmış olalım, ama ben onun dinine bakarak onu engellemişsem, ortak satırlarımızdan haberim olmayacak bile. 🤷🏽♀️
Aslında aynı şeyleri hissediyoruz ama aynı düşünmediğimiz için genelde birbirimizi incitiyoruz. Yersiz önyargılarımız, bazen üslupsuzca davranışlarımızın kabul edilemez olduğunu unutuyoruz. Ve kesinlikle tartışmayı, tartışma üslubunu bilmiyoruz. Bütün problemlerimiz bunlar ne yazık ki.
"Yolumuz birbirimizi anlamaktan geçmiyorsa hiçbir yere varamayız." boşuna demiyor 
İsmet Özel bu cümleyi inanarak kurmak isterdim ama artık insanlara inanmamak ve anlamamak için haklı sebepler bile üretmeye başladık kendimizce. Umarım ortak paydada birleşiriz bir gün ve gökyüzü hâlâ mavi iken olur bu..
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.