Yakamoz Hepsini denedim. Artık vazgeçtim. Umudumu yitirdim. Hiç iyi değil bu durum hiç iyiye de gitmiyor ve ben bunun fazlasıyla farkındayım. En çok da bu farkındalık ve çaresizlik hissi yoruyor beni. Belirsiz bekleyişlerde geçiyor ömrüm. Ya da bitiyor demeliyim belki de...
Quasimodo çok fazla olumsuz duygu düşünüyorsunuz bence ,bende sizin gibi düşünüyordum ama oluruna bıraktım ve gerçekten hayatın güzel yönlerinin olduğu gibi kötülüklerini de kabul ettim
Yakamoz Ben kendimi affedemiyorum, sorun orda. Affet kurtul diyorum ama hiç kolay değil. Sık sık bu dünyada güzel hiçbir şeyi hak etmediğimi düşünüyorum. Oksijen israfı gibiyim sanki. Üzerimde bir ölü toprağı var atamıyorum. Ben gerçekten öldüm de ruhum etrafta amaçsızca dolaşıyormuş gibi hissediyorum.
Quasimodo Yazdıklarınızı okudum, çok ağır duygularla mücadele ettiğiniz anlaşılıyor. Böyle hissetmeniz sizin değersiz olduğunuz anlamına gelmez. Kendinizi yalnız hissetseniz de yalnız değilsiniz. Bu duyguları tek başınıza taşımak zorunda değilsiniz, bir profesyonelden destek almayı düşünmeniz size iyi gelebilir. Burada olmanız değerli ve güzel. kendinizi sevin ve değer verin.
Yakamoz Tşk ederim. Dinlediğin ve eşlik ettiğin için. Zamanını çaldım kusura bakma. Bu karamsar, kasvetli ruh halimle daha fazla modunuzu düşürmek istemem. Tekrar tşkler...
Yakamoz konuşmaya, dertleşmeye ihtiyacım varmış meğer. Kısa da olsa sohbetin iyi geldi teşekkür ederim. Üzerimdeki ağırlık az da olsa hafifledi diyebilirim. Sayende 🙏
