Karamazov Kardeşler, insan ruhunun en gizli dehlizlerini açan bir eser. Dostoyevski bu romanda yalnızca bir aile trajedisi anlatmıyor; insanın kendisiyle, inancıyla, tutkularıyla ve karanlık tarafıyla yaptığı büyük hesaplaşmayı kuruyor. Dmitri’nin ateşi, İvan’ın aklı ve Alyoşa’nın ışığı… Aslında hepsi aynı insanın farklı yüzleri gibi. Bu yüzden roman bittiğinde hikâye bitmiyor; sanki insanın kendi içindeki mahkeme yeni başlıyor. Bazı kitaplar okunur, bazıları ise insanın içine işleyip orada yaşamaya devam eder. Karamazov Kardeşler tam olarak bu ikinci türden.