Yorum

Smileface isimli okurun asıl gönderisini gör
Peki sizce bir insanın değeri, yaşarken mi anlaşılır yoksa geriye sadece mektupları ve sessizliği mi kalır?
Değer aslında yaşarken anlaşılmalı; geriye kalan mektuplar ve sessizlik, çoğu zaman söylenemeyenlerin izi oluyor.
Amine
Amine
yaşarken söylemek gerek
Bence bir insanın değeri yaşarken anlaşılmalı.. Mektuplar, suskunluklar, hatıralar… onlar ancak geç kalmış bir vicdanın tesellisidir. Değer, insan nefes alırken verilmediğinde; geriye kalan her şey biraz pişmanlık kokar.
Fidan
Fidan
Katılıyorum. Bir insanın değeri, hayattayken omzuna konan bir eldir aslında. Sonradan yazılan mektuplar, saklanan eşyalar, anlatılan hikâyeler; hep eksik kalmış bir cümlenin etrafında dolaşır. Değer geç verildiğinde, hatıralar bile biraz buruk kokar.
Smileface
Smileface
ama günümüz de yaşarken değer verilmiyor maalesef... Ve o zaman geriye kalan mektuplar konuşur, insanlar değil.. Eşyalardan teselli alınır ama ne fayda...
Fidan
Fidan
Evet… Bugün insanlar hayattayken görünmez. Ölünce hatırlanır, susunca kıymetlenir. Geriye kalan mektuplar konuşur, fotoğraflar bakar, eşyalar avutur. Ama hepsi eksik… Çünkü sevgi geç kalmıştır.
Smileface
Smileface
biz onlardan olmayalım hocam))
Yaşarken ne kadar değerli bir sanatçı olduğunu hissedememiş olması beni çok üzüyor. Mektuplarını okurken ona sarılmak istedim. Bu kadar büyük bir yetenek için 37 yaş çok erken.
Meltem
Meltem
Bazı insanlar yaşarken değil, bıraktıklarıyla anlaşılabiliyor ne yazık ki. Mektuplar o yüzden bu kadar yakıcı sanırım.
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.