Theo’ya Mektuplar, bir ressamın değil, kırılgan bir insanın iç sesi gibi okunuyor. Vincent Van Gogh bu mektuplarda kendini korumuyor, süslemiyor, güçlü görünmeye çalışmıyor. Aksine, düştüğü yerden
Fidan Evet…
Bugün insanlar hayattayken görünmez.
Ölünce hatırlanır, susunca kıymetlenir.
Geriye kalan mektuplar konuşur, fotoğraflar bakar, eşyalar avutur.
Ama hepsi eksik… Çünkü sevgi geç kalmıştır.