Aynalar sadece yüzü göstermez.
bazen içimizde sakladığımız sessiz kırıkları da çoğaltır.
Bakarken kendimizi gördüğümüzü sanırız,
oysa çoğu zaman gördüğümüz şey.
olamadıklarımızın gölgesidir.
Ve insan en çok,
kendi yansımasından kaçamadığında
anlar kim olduğunu.
Elimizden kayan ihtimallerin izleri de yüzümüze vuruyor sanki. İnsan kendine baktığında sadece kim olduğunu değil, kim olamadığını da görüyor. Sadece bugününü değil, içinde taşıdığı eksik kalmış yanları da görüyor. Belki de en ağır gelen, başkalarının değil, kendi gözlerimizin karşısında durabilmek.
@ebrar_duman belkide
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.