Ben de izledim Türkancım. Ne kadar dehşetli bir film olsa da, eksik olduğunu düşündüm. Senaryo kitabı tam yansıtıyor mu merak ettim. Gerçekten kitaptaki monologlar o kadar yoğun ki; filmde neredeyse hiç yok. Filmde sonuçlar detaylı verilmiş ama kitapta sebepleri de görüyorsun.
Tilda Swinton'ın vücut dili ve yüz ifadeleri çok güçlü gerçekten. Kelimelere ihtiyaç duymadan ne hissettiğini anlatabiliyor. Ama işte bu hislerin sebebini bilmeyince bir çok şey havada kalıyor filmde. Ben açıkçası iş yerindeki gereksiz ve anlamsız uzun sahnelere ve evin verandasındaki yazıların temizliğinin falan o kadar detaylandırılmasına anlam veremedim. Asıl önemli şeyler atlanmış hep. Daha sosyolojik ve psikolojik bir analizle senaryolaştırılmalıydı kitap diye düşünüyorum. Film elbette kötü değil, ama doğru çekilse insanlık için çok daha güçlü bir argüman olabilirdi.
Bu imkansız denk gelişin içinde (kurgu kitap ve gerçek hayat), canım çok sıkkın Türkan. Şeyleri anlama ve sebepleri analiz etme konusunda (özellikle son on yılda) inanılmaz bir evrim geçirdik. Fakat çözüm ve çare bulma konusundaki aşırı yetersizliğimiz midemi bulandırıyor.
Söyleyecek bi'şey bulamadım. Sana mümkünsüz bir şarkı hediye ediyorum Türkancım.
youtu.be/IhqqZN0H7CI?si=...
Yorum yapabilmek için giriş yapmanız gerekmektedir.